Επιστροφή

Επιστροφή...
Μετά από 4 βράδυα σε ένα δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείου...
Σύμβολισμοί διάφοροι...νησί...τέσσερις νύχτες...
Μα δεν έχουν ίσως καμία σημασία όλα αυτά...
απλά το παιχνίδι του μυαλού...

Εμπειρίες, διάφορες...
σε 4 μέρες...
διαφορες εικόνες...
εικόνες τόσο στον πραγματικό, όσο και στον φανταστικό κόσμο..

Γυναίκες αλλωπαρμένες...
Νεράιδες κάτω από πέτρινες γέφυρες...
Ταξίδια με τρένα του 1850 με 1900
Ταξίδια σε κάστρα 800 χρονων...
Σε μέρη που μικρός έβλεπα μόνο σε φωτογραφίες από παζλ...

Πάλι εσωτερική, πολλές φορές...
Αιώνιες ατέλειωτες συνομιλίες με το Εγώ μου.
Αν τα βρήκαμε?
Όχι φυσικά...
μα ίσως το γνώρισα λίγο καλύτερα,
ή απλά προσπάθησα να το κατανοήσω..

Μέρες γιορτής?
Οχι, το μόνος που θύμιζε γιορτινές μέρες,
είναι κάτι σκέψεις, που και φυσικά δεν μου αρέσουν αλλά τι σημασία έχει..
Δεν είμαι τέλειος..
Ειναι μέρος μου,
είναι μέρος ίσως και του μαζοχιστικού εγώ μου..

και τι είναι αυτό που με θλίβει?
Ισως το ότι ελπίζω...
Είναι στιγμές που ελπίζω...
Χωρίς γιατί και πως...

Και τα φαντάσματα μαζί μου ήταν...
Οχι δεν με άφησαν λίγες μέρες...
Μαζί μου όταν περπατούσα δίπλα στην αγριεμένη θάλασσα,
μαζί μου όταν το καράβι κουνιόταν λίγο παραπάνω...
και ο ηλίθιος πανικός μου, με έκανε να χάσω το Εγώ μου για λίγο...
Μαζί μου όταν τριγυρνούσα για μια ακόμα φορά σε νεκροταφεία..
Αλλά έτσι είναι...

Ηταν στιγμές που φώναζα στον εαυτό μου,
σταμάτα να σκέφτεσαι ότι σκέφτεσαι και απλά κοίτα γύρω σου...
Κοίτα την ομορφιά γύρω σου...και το έκανα για λίγο.
και μετά, Μετά κοιτώντας σήμερα της φωτογραφίες που Εγώ τράβηξα έλεγα στον Αργύρη,
μα καλά τι όμορφα μέρη ήταν αυτά?
Δεν σου μιλαώ για το πόσο καλές ή όχι είναι οι φωτογραφίες,
αυτό δεν έχει σημασία..
για την ομορφιά μιλάω...
τι να πεις...

Από την άλλη χαιρομαι που είμαι καλά και πάλι και απολαμβάνω αυτά τα ασήμαντα στην ζωή μου, τις μικρές εκδρομές. Την χαρά του να ανακαλύπτεις την ομορφιά γύρω σου.

Ισως να ήθελα να σου πω διάφορα...ίσως να ήταν να πουμε και άλλα...
μα φτάνει ίσως για σήμερα...
σε αφήνω Καλή μου..
Καλό σου βραδάκι...